AuteurThe red nosed

Hoewel mijn blogs soms scherp en direct kunnen zijn, is respect altijd het uitgangspunt. Ik geloof dat we zelfs met stevige meningen nog altijd naar elkaar kunnen luisteren en elkaar kunnen respecteren. Mocht je je gekwetst voelen door iets wat ik heb geschreven, aarzel dan niet om in gesprek te gaan.

Pake, de koeien en het eeuwige gemopper op boeren

P

Van mijn tante kreeg ik een oude doos met foto’s. Terwijl ik erin bladerde, stond ik opeens oog in oog met een stukje geschiedenis dat meer zegt dan duizend rapporten van het Planbureau voor de Leefomgeving. Bij mij was dat een vergeelde foto van mijn pake, ergens rond 1947, hurkend in het gras terwijl hij een geduldige zwartbonte koe melkt. Een foto waarvan je bijna spontaan zin krijgt in...

De digitale apotheek

D

Er zijn dagen dat ik mezelf betrap op iets wat ik vroeger altijd lacherig afdeed bij anderen: nostalgie. Niet de romantische soort waarbij je heimelijk verlangt naar de geur van vers gemaaid gras of de zomer van 1987, maar de vermoeide, licht geagiteerde vorm die begint met zinnen als “vroeger was het beter.”Ik hoor mezelf dat steeds vaker zeggen. En dat begon allemaal met een bezoek aan mijn...

De mienskip onder druk

D

Er ging deze week enquête rond in het dorp. Zo eentje met keurige vragen over “maatschappelijke betrokkenheid”, “vrijwilligerswerk” en “de toekomst van onze gemeenschap”. De toon was vriendelijk, maar de boodschap klonk door de regels heen: als je geen vinkje zet bij ja, ik wil iets doen, dan…. Het is die typische zachte druk die vooral in kleine gemeenschappen voelbaar is. Waar iedereen...

Zijn we nog een samenleving

Z

De laatste jaren voelt het soms alsof de wereld in een constante staat van verandering en onrust verkeert. We praten over klimaatverandering, politieke polarisatie, de rol van technologie en de invloed van sociale media alsof het allemaal losse puzzelstukjes zijn, maar eigenlijk grijpt alles in elkaar. Terwijl we druk scrollen, swipen en klikken, sluipt er een vraag naar binnen die ongemakkelijk...

Verkiezingen 2025 – iedere stem telt

V

Over 11 weken is het weer zover: Nederland gaat naar de stembus. Tenminste, ik mag hopen dat jij ook je stempas uit de la haalt en ermee richting het stemhokje gaat. Stemmen is niet zomaar een formaliteit, het is een recht waar we ongelooflijk zuinig op moeten zijn. Een voorrecht ook, als je bedenkt hoeveel mensen wereldwijd dat recht níet hebben. En toch, hoe vaak kijk je niet een beetje...

Ode aan de Vrouw

O

De komende dagen gaat het gebeuren. Ik word pake.Daar zit ik dan. Een beetje onhandig, tikjes emotioneel en bovenal vol bewondering te kijken naar hoe mijn schoondochter – dapper en zonder morren – richting de eindstreep van de zwangerschap strompelt. En dat bedoel ik op de meest liefdevolle manier mogelijk. Want eerlijk is eerlijk wat vrouwen doen, dag in dag uit, jaar in jaar uit… dat is niet...

Wonen op het platteland

W

Het platteland. Denk je aan glooiende velden, vrolijk fluitende vogels, en een levensstijl die rechtstreeks uit een reclame van yoghurt komt? Jij bent niet de enige. Steeds meer mensen verruilen de stad voor het vermeende idyllische leven tussen de weilanden. Wie wil er nou niet opstaan met uitzicht op grazende koeien, terwijl je koffie drinkt uit een mok waarop “Good Vibes Only” staat? Diezelfde...

Het belang van dialoog in een gepolariseerd politiek landschap

H

In een tijd waarin sociale media als X (voorheen Twitter) en BlueSky het publieke debat domineren, lijkt de kloof tussen links en rechts groter dan ooit. Of je nu naar een praatprogramma kijkt, een politieke leider volgt op X, of actief bent op het “linkse broertje/zusje van X” zoals BlueSky, één ding valt op: het publieke discours is gepolariseerd. We lijken niet langer te luisteren...

Generatiekloof op de werkvloer

G

De afgelopen week kreeg ik voor de tweede keer in een jaar tijd een reactie van een collega die me uit het veld sloeg. Ze accepteerde mijn manier van communiceren niet en dat houdt me wakker. Letterlijk. Niet omdat ik zo’n verschrikkelijke mail had gestuurd, integendeel – ik had mijn kritiek netjes verpakt – maar omdat ik me afvraag wat er aan de hand is met de manier waarop we tegenwoordig...

Wees gelukkig

W

Ik woon in een weeshuis. En ja, dat klinkt zwaar maar dat is niet per se negatief. Een weeshuis is een plek waar ouderloze kinderen wonen. Zo eenvoudig is het. En ik ben ouderloos. Ook mijn vrouw is ouderloos. Daarom heb ik  besloten om “ons huis” om te dopen tot “het weeshuis”. Gewoon een tikkeltje zelfspot. Want wees zijn, dat is niet alleen iets voor kinderen zonder ouders. Uiteindelijk, als...